IPR - własność intelektualna

Umowa o grant (Grant Agreement) definiuje dwa podstawowe rodzaje własności intelektualnej występującej w projektach H2020. Są to wiedza istniejąca oraz nowa wiedza.

Wiedzę istniejącą stanowią informacje, zarówno chronione jak i nie chronione, które są własnością uczestników przed ich przystąpieniem do umowy o grant z Komisją Europejską i które są potrzebne do przeprowadzenia projektu lub wykorzystania jego wyników.

Nowa wiedza to inaczej rezultaty projektu, a więc wszelkie informacje, niezależnie od tego czy mogą one być objęte ochroną, czy nie.

Zgodnie z umową o grant, właścicielem nowej wiedzy jest podmiot realizujący prace, w wyniku których wiedza ta powstała. Jeżeli badania prowadzone były przez kilku wykonawców, powinni oni zawrzeć umowę dotyczącą podziału i zasad korzystania ze wspólnej Nowej Wiedzy. Do chwili jej zawarcia obowiązują zasady tymczasowe, wynikające z umowy o grant lub umowy konsorcjum (Consortium Agreement).

Wyjątkiem są projekty realizowane na rzecz MŚP lub ich stowarzyszeń. Wówczas własność rezultatów projektu należy do tych MŚP lub stowarzyszeń, chyba że partnerzy w umowie między MŚP a podmiotem badawczym postanowią inaczej.

Komisja Europejska finansuje głównie badania, które wpłyną pozytywnie na rozwój europejskiej gospodarki. Ważne jest aby rezultaty tych badań były wykorzystywane w celach przemysłowych lub badawczych. Dlatego też podmioty uczestniczące w projektach ramowych zobowiązane są do przedstawienia Komisji Europejskiej planu wykorzystania rezultatów projektu przez nich samych lub przez inne podmioty.

Uczestnicy mają prawo dostępu do istniejącej wiedzy będącej w posiadaniu partnera przed rozpoczęciem projektu, jeśli jest ona niezbędna do realizacji własnych zadań w projekcie (nieodpłatnie lub na zasadach uzgodnionych przed podpisaniem umowy z KE), lub wykorzystania własnej nowej wiedzy (zgodnie z zawartą odrębną umową, nieodpłatnie lub na sprawiedliwych i rozsądnych warunkach).

Obowiązek udostępnienia rezultatów projektu (nowej wiedzy) innemu uczestnikowi istnieje tylko wtedy, gdy jest to niezbędne temu drugiemu z uwagi na realizację jego zadań w projekcie (nieodpłatnie) lub w celu wykorzystania własnych rezultatów, tj. nowej wiedzy (zgodnie z zawartą odrębną umową, nieodpłatnie lub na sprawiedliwych rozsądnych warunkach).

W modelowych umowach konsorcjum również można odnaleźć regulacje dotyczące ochrony własności intelektualnej. Są to jedynie wskazówki, zatem partnerzy (uczestnicy konsorcjum) powinni wspólnie wypracować odpowiadające im warunki porozumienia.


Źródło: serwis internetowy KPK.